DIARY

แปล: EPIK HIGH (에픽하이) – 술이 달다 (LOVEDRUNK) เมามายในรัก

ชอบ MV มาก พออ่านเนื้อเพลงแล้ว โอเค เก็ทเลย

ทีแรกว่าจะแปลในช่อง แต่มีคนแปลแล้ว จะทำฮาร์ดซับก็ขี้เกียจอะนะ เอาแค่นี้แหละ แปลตรงนี้แบบสำนวนนิยายจีนแล้วกัน เพื่อให้เข้ากันบรรยากาศของ MV

ไอยูรำมวยสวยนะ ส่วนท่านอาจารย์ก็มีความผัวมาก งานภาพใดๆ สวยงามคลาสสิค ถูกใจข้ายิ่งนัก

แปลขาดตตกบกพร่องอย่างไร ขออภัยด้วย นี่แปลจากซับอังกฤษ ผสมซับเกาหลีแล้วเรียบเรียงใหม่อีกรอบจ้ะ

ขาที่สั่นสะท้านในยามนี้
ในหัวที่หมุนอยู่ตอนนี้
กำลังพยายามลบเลือนเจ้าออกไป

อกที่สั่นไหวอยู่นี้
ใจที่เต้นรัวอยู่นี้
กำลังพยายามลบเลือนเจ้าออกไป
พยายามอย่างยิ่งยวด ช่างยากเย็นนัก ที่จะลบเลือน
ราวกับตัวโง่งม

แม้ว่าอาจจะสูญสิ้นทุกอย่าง
ก็ยังพยายามอย่างหนัก ยากเย็นเหลือเกิน ที่จะลืมเลือน
ราวกับตัวโง่งม
หากแต่ไม่เคยจะรับได้

ลางที
การลบเลือนเจ้าไป อาจต้องลงเอยด้วยการลบตัวข้าเอง
ยามนี้ จันทราเย็นเยียบ เมรัยหวานล้ำชวนให้เมามาย
ข้ารู้ว่ามันไม่ควร หากแต่ การพยายามลบเจ้าจากใจนั้น (ราวกับตัวโง่งมนัก)

หาใช่ข้าที่ทำร้ายตัวข้าเอง
ตัวข้า ใจข้า ย่อมรู้ว่าเป็นเจ้าเท่านั้น
สิ่งเหล่านี้ต่างพยายามจะพลิกฟื้น และเติบโตเป็นคนใหม่
เช่นเดียวกับการเปลี่ยนอาภรณ์ไปตามฤดูกาล
แต่การสูญสิ้นเจ้า ข้านั้นดั่งคนเปลือยเปล่า
มีเพียงบาดแผลที่ต่างอาภรณ์

ดั่งสุราหลายขนาน ข้ากำลังปรุงยาพิษเพื่อหวังว่ามันจะช่วยรักษา
แล้วผลต่างจะเป็นเช่นไรได้?
แน่นอนว่ามันให้โทษ แต่มันก็คือรัก
ใครไหนกันหาได้ล่วงรู้ไม่ ว่าหนทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้
จะแซมแทรกด้วยหนามแหลมคม

ยามหมอกควันสลาย จึงได้ตื่นรู้
ยามดิ่งลงสู่ก้นเหว จึงได้เข้าใจ
หากไม่อาจรักษา ก็จงปล่อยให้มันตายเสีย ให้มันแตกสลาย
ข้าเมามาย เพื่อได้พบเจ้าอีกครั้ง แม้เป็นเพียงภาพหลอน
พยายามแล้ว แต่ช่างแสนเข็ญ
ที่จะลบเจ้าไปจากใจ
ดั่งตัวโง่งม

แม้ว่าอาจจะต้องสูญสิ้นทุกสิ่ง
หากการลบเลือนเจ้าไป อาจต้องลงเอยด้วยการลบตัวข้าเอง
ยามนี้ จันทราเย็นเยียบ เมรัยหวานล้ำชวนเมามาย
ข้ารู้ว่ามันไม่ควร หากแต่
การพยายามลบเจ้าจากใจนั้น (ราวกับตัวโง่งมนัก)
(ขาที่สั่นสะท้านในยามนี้ )
(ในหัวที่หมุนวนอยู่ตอนนี้)
กำลังพยายามลบเลือนเจ้าออกไป

กลายเป็นสันดานไปแล้วหรือไร?
ทุกคืนค่ำ ข้าดื่มเพื่อรักษาแผล
ใจข้าหลั่งเลือด
ไม่อาจข่มตานอนจนกว่าจะสิ้นสติ
หากยามลืมตาตื่น กลับหวนคำนึงถึงฉากสุดท้ายระหว่างเรา
ดั่งจันทราดวงนั้นที่เดียวดายใต้ผืนฟ้า มีเพียงตัวข้าที่อยู่ในห้องอันมืดมิด
พยายามลบร่องรอยของเจ้าจากทุกซอกมุมในบ้านนี้
แต่ความอาวรณ์ยังไม่ยอมปล่อยมือ
การแก้ปมที่ผูกแน่น อาจนานยิ่งกว่าชั่วนิรันดร ข้าจึงทำได้เพียงละวางตัวข้าจากสรรพสิ่ง
ดื่มอีกจอกแล้วปาดหยดย้ำตา เพื่อหัวเราะราวกับคนบ้า
เร่งเติมพิษนั้นจนล้นจอก
ดูเอาเถิด ว่าข้าพยายามอย่างยากเย็นเพียงใด ยากนัก
กับการลบเลือนเจ้าไป
ดั่งตัวโง่งม

แม้ว่าอาจจะสูญสิ้นทุกสิ่งอย่าง
ข้าไม่อาจข่มตานอน
ไม่อาจหยุดคิดถึง
การเลิกราช่างขมขื่นนัก
หากแต่สุรานี้ก็ช่างหวานนัก
ข้าพยายามแล้ว
พยายามแล้วที่จะลบลืมเจ้า
ช่างยากเหลือเกิน
ที่จะลบลืมได้
หากการลบเลือนเจ้าไป อาจต้องลงเอยด้วยการลบตัวข้าเอง
ยามนี้ จันทราเย็นเยียบ เมรัยหวานล้ำชวนเมามาย
ข้ารู้ว่ามันไม่ควร หากแต่
การพยายามลบเจ้าจากใจนั้น (ดั่งตัวโง่งม)

ขาที่สั่นสะท้านในยามนี้
ในหัวที่หมุนวนอยู่ตอนนี้
กำลังพยายามลบเลือนเจ้าออกไป
อกที่สั่นไหวอยู่นี้
ใจที่เต้นรัวอยู่นี้
กำลังเพียรพยายาม…

Leave a comment